Uw betrouwbare partner voor dispergeermiddelen tegen afzettingen

Dispergeermiddelen zijn speciale procesadditieven die voorkomen dat vaste stoffen, slibvlokken, minerale deeltjes of biofilmcomponenten afzettingen veroorzaken in industriële watersystemen.
Ze werken volgens het principe van deeltjesstabilisatie:

• Oppervlaktemodificatie: Dispergeermiddelen hechten zich aan de deeltjesoppervlakken en veranderen hun lading (zeta-potentiaal) zodat de deeltjes elkaar afstoten.

• Sterische stabilisatie: Langere polymeerketens werken als afstandhouders en voorkomen dat deeltjes met elkaar in contact komen.

• Kristalgroeiremming: Sommige formuleringen binden zich aan groeiende kristallen, onderbreken het groeiproces en houden ze op microscopische grootte.

Praktische voordelen:

• Afzettingen op warmtewisselaars worden vermeden

• Biociden kunnen effectiever werken omdat de biofilm niet zo compact wordt

• Membraanprocessen blijven langer stabiel doordat vervuiling wordt verminderd

Dispergeermiddelen kunnen universeel worden gebruikt, maar worden voornamelijk gebruikt in de volgende toepassingen:

• Open koelwatersystemen: Voorkom afzetting van zwevende stoffen, stof, roestdeeltjes en biofilmresten

• Gesloten verwarmings- en koelsystemen: Stabiliseer corrosieproducten en voorkom slibafzetting in warmtewisselaars

• Systemen voor omgekeerde osmose en nanofiltratie: Verminder de aangroei van deeltjes en verleng de tijd tussen membraanreinigingen.

• Behandeling van afvalwater: stabiliseren van vaste stoffen in helder water, voorkomen van neerslag vóór filters

• Papier-, pulp- en recyclingindustrie: voorkomt afzettingen van vulstoffen, vezels en minerale bestanddelen

• Chemische en farmaceutische industrie: Controle van deeltjes- en kristalvorming in complexe proceswateren

Antiscalantia en dispergeermiddelen hebben verschillende aandachtspunten, ook al overlappen hun werkingsmechanismen elkaar tot op zekere hoogte:

• Antiscalants:

  • Remmen voornamelijk de neerslag en kristallisatie van opgeloste zouten

  • Werken vaak bij zeer lage concentraties vanwege het drempeleffect

  • Typische doelafzettingen: Calciumcarbonaat, calciumsulfaat, barium- en strontiumsulfaat

• Dispergeermiddelen:

  • Bestaande vaste deeltjes in suspensie stabiliseren

  • Voorkomen dat deze deeltjes samenklonteren of bezinken tot grotere agglomeraten

  • Geschikt voor minerale vaste stoffen, corrosieproducten, biofilmresten

Combinatie in de praktijk:
Vooral in koelwatersystemen of membraanprocessen worden beide additieftypes gecombineerd om zowel kristallijne afzettingen als afzettingen van deeltjes tegelijk onder controle te houden.

Het drempeleffect beschrijft het vermogen van bepaalde additieven om neerslag te voorkomen, zelfs bij extreem lage doseringen - ver onder de stoichiometrisch vereiste hoeveelheid.
Het effect is minder uitgesproken bij dispergeermiddelen dan bij antiscalantia, omdat deze primair zijn ontworpen om deeltjes te stabiliseren en niet om kristalgroei direct te remmen.
Desalniettemin kunnen dispergeermiddelen op basis van fosfonaten of polymeren beide effecten combineren in hybride formules.

• Speciale formules afhankelijk van de toepassing: koelwater, membraan, afvalwater, circuits met hoge temperaturen

• Bestand tegen hoge temperaturen en pH, zelfs in sterk alkalische of zure processen

• Langdurige stabiliteit - het dispergerende effect blijft behouden, zelfs bij hoge concentraties vaste stoffen

• Geoptimaliseerde moleculaire structuur voor maximale adsorptie aan deeltjes en effectieve stabilisatie

• Synergieën met andere additieven zoals corrosieremmers of biociden

• Doseerconcepten op maat na laboratoriumanalyse en testen op locatie

• OEM- en huismerkopties met aangepaste containermaten en labels

Het doseerpunt is bepalend voor de efficiëntie:

• Open koelcircuits: In de hoofdstroom, indien mogelijk stroomopwaarts van een sterke turbulentiezone of mengsectie.

• Membraansystemen: vóór het veiligheidsfilter (patroonfilter) zodat alle vaste deeltjes worden gestabiliseerd voordat ze het membraan bereiken

• Afvalwaterbehandeling: vóór fijne filtratie of vóór een downstream membraanmodule

• Gesloten systemen: vóór circulatiepompen of op punten met hoge stroomsnelheid

Praktische tip:
Te laat doseren kan ertoe leiden dat deeltjes neerslaan of bezinken voordat ze worden toegevoegd - wat de effectiviteit aanzienlijk vermindert.

Het gebruik van dispergeermiddelen is van invloed op de chemicaliënwetgeving, waterbescherming, arbeidsveiligheid en industriespecifieke regelgeving. Een overzicht van de belangrijkste punten - plus een praktische checklist:

Chemicaliënwetgeving & veiligheid op het werk

• REACH: Gebruik alleen stoffen/formuleringen die geregistreerd zijn onder REACH; houd rekening met blootstellingsscenario's (vooral voor professioneel/industrieel gebruik).

• CLP: Houd de huidige versie van de classificatie/etikettering (gevarenpictogrammen, H-/P-zinnen) en het veiligheidsinformatieblad (SDS) beschikbaar.

• Verordening gevaarlijke stoffen / TRGS 510: Opslag volgens gevarenklassen (bijv. gescheiden opslag, ventilatie), gebruiksaanwijzingen en instructies voor werknemers.

• WGK / AwSV: Controleer de waterrisicoklasse (WGK); indien nodig, gebruik opslagcontainers in retentiebekkens (opvangkamers), regelmatige lekkagecontroles.

Waterbescherming & afvoer

• Afvalwaterverordening (AbwV): Afvalwater van spoelen/blazen alleen lozen als wordt voldaan aan de grenswaarden (bijv. CZV, AOX, metalen); indien nodig, zorgen voor neutralisatie/voorbehandeling.

• Vergunningvereiste: Bij indirecte lozing (riool) afstemmen met het afvalverwerkingsbedrijf/de gemeente; bij directe lozing (water) de officiële aanwijzingen strikt opvolgen.

• Slib en afval: Voer slib/oplosmiddelen van filtratie indien nodig af volgens de afvalwetgeving (aangifte, controle).

Regels voor fabrieken en industrie

• VDI 2047 blad 2 / 42e BImSchV (verdampingskoelsystemen, natte afscheiders): Het gebruik van chemicaliën (incl. dispergeermiddelen) moet overeenkomen met het hygiënemanagement; houd biocide/bedrijfslogboeken bij, documenteer kiembewaking.

• VDI 6044 / VDI 2035 (gesloten circuits/verwarmings- en ketelwater): Dispergeerapparaat moet voldoen aan materiaal en normen (geleidbaarheid, pH, corrosie-/coatingrisico's).

• Membraansystemen: Neem de goedkeuringen van de fabrikant in acht (materiaalcompatibiliteit van RO/NF/UF-membranen, pH-venster, maximaal toelaatbare concentraties) - anders bestaat het risico dat de garantie vervalt.

• Voedingsmiddelen/farmaceutische producten: Gebruik alleen geschikte, goedgekeurde formuleringen in indirecte contactzones (bijv. koel-/verwarmingsmedia zonder productcontact); voldoe aan hygiëne- en auditspecificaties (HACCP, GMP).

• Energiecentrales & energie: Neem de specificaties van PED (drukapparatuur), de voorschriften van de operator en, indien van toepassing, TA Luft/WHG (bijv. voor verdampers/ontziltingssystemen) in acht.

Documentatie en controle

• Bijhouden van productspecificaties/SDS/TDB; documenteren van bewijs van compatibiliteit (met inhibitoren, biociden, antiscalants).

• Bedrijfslogboek: Registreer doseerhoeveelheden, concentraties, gemeten waarden (troebelheid, ΔT, drukverschil), gebeurtenissen (reinigen/spoelen).

• Effect/beïnvloedingscontrole: Regelmatige laboratorium- en onlinemetingen (troebelheid/deeltjes, geleidbaarheid, pH, AOX/CSB indien nodig), analyse van corrosiecoupons/warmtewisselaarprestatiegegevens.

Praktische checklist voor gebruik

1. Goedkeuringen controleren: REACH/CLP, SDS, WGK, membraan-/fabrieksfabrikant.

2. Procestest: laboratoriumtest met potjes en pilot op locatie (compatibiliteit met biocide/inhibitor).

3. Lozing verduidelijken: Limieten van de afvalwaterverordening, interne/regelgevende vereisten, afscheider/neutralisatie.

4. Opslag- en noodplan: AwSV-conforme opslag, insluitingsvolume, lek/spill kit, instructie.

5. Bewaking en rapportage definiëren: Kengetallen, intervallen, verantwoordelijkheden.

Deze aanpak zorgt ervoor dat de dispergeerder wordt gebruikt op een wettelijk conforme, controleerbare en betrouwbare manier - en dat tegelijkertijd de procesprestaties meetbaar worden verbeterd.

Ja - ALMA AQUA dispergeermiddelen zijn ontwikkeld om compatibel te zijn met formules:

• Corrosieremmers: Voorkomen corrosie onder onderlagen.

• Biociden: Dispergeermiddelen maken biofilmstructuren los en vergroten de biocidale werking.

• Hardheidsstabilisatoren / antiscalants: Gelijktijdige bescherming tegen kristallijne en deeltjesafzettingen

• Neerslagmiddelen: In sommige gevallen kunnen dispergeermiddelen specifiek worden gedoseerd zodat vaste stoffen stabiel blijven tot het gewenste neerslagpunt.

Let op: Bepaalde sterk kationische en anionische polymeren kunnen elkaar neerslaan - voer daarom altijd compatibiliteitstests uit.

De doseringshoeveelheid hangt af van verschillende factoren:

• Vaste stofgehalte: hoe hoger de deeltjesconcentratie, hoe meer dispergeermiddel er nodig is.

• Chemische watersamenstelling: hardheid, pH, ionensterkte beïnvloeden adsorptie aan het deeltje

• Procestemperatuur: hoge temperaturen kunnen de moleculaire stabiliteit beïnvloeden

• Doeltoepassing: Koelwater, membraansystemen of afvalwaterbehandeling vereisen verschillende doseerbereiken

Beste praktijken bij ALMA AQUA:

1. Laboratoriumanalyse: deeltjesgrootteanalyse, zetapotentiaalmeting

2. Pottest: simulatie van de waterchemie en optimalisatie van de doseerhoeveelheid

3. Test op locatie met bewaking van troebelheid, afzettingssnelheid en warmteoverdrachtprestaties

Hybride dispergeermiddelen combineren klassieke dispergeermiddelen met antiscalants of corrosieremmers in één formulering.
Ze bieden het voordeel dat deeltjesafzettingen (bv. slib, roestdeeltjes, biofilmresten) en kristallijne precipitaten (bv. calciumcarbonaat, calciumsulfaat) gelijktijdig onder controle kunnen worden gehouden.

• Toepassingsgebieden: Koelcircuits met een hoge belasting aan zwevende deeltjes en hardheidsproblemen, voorbehandeling van membranen met gemengde aangroei.

• Technische voordelen: Minder verschillende chemicaliën, minder doseertechnologie, vereenvoudigde opslag.

• Let op: Niet elk systeem verdraagt gemengde formuleringen - voer vooraf altijd laboratoriumtests en on-site tests uit om interacties uit te sluiten.

Biofilms zijn vaak meerlagige structuren die bestaan uit micro-organismen, EPS (extracellulaire polymere stoffen) en ingebedde deeltjes.
dispergeermiddelen:

• De EPS-matrix losmaken door deeltjesverbindingen te destabiliseren

• Biofilmstructuren mechanisch verzwakken zodat biociden dieper doordringen

• Verwijder beschermende lagen van deeltjes die anders biociden blokkeren

Praktische aanbeveling:

• Dispergeermiddelen doseren vóór of parallel aan de toevoeging van biociden

• Gebruik specifiek voor schokdesinfectie om het biocidale effect te maximaliseren

• Bewaking uitvoeren via biofilmmeting (ATP, drukverlies, ΔT warmtewisselaar)

Deze interactie kan de dosering van biociden verminderen en de efficiëntie van het systeem aanzienlijk verhogen.

In veel industriële systemen schommelt de concentratie vaste stoffen sterk - bijvoorbeeld in koelwatersystemen in de zomer/winter, tijdens productiepieken of bij veranderende ruwwaterkwaliteit.

Optimalisatiestrategieën:

1. Online troebelheidsmeting (NTU) of deeltjesteller voor real-time bewaking van de vaste stof belasting

2. Dosering afhankelijk van de belasting met debiet- of troebelheidsregeling

3. Tijdelijke piekdosering voor herkenbare belastingspieken

4. Combinatie met afblaas-/spoelbeheer voor actieve verwijdering van vaste stoffen

5. Regelmatige laboratoriumanalyses (deeltjesgrootteverdeling, mineralenanalyse) om de basisdosering aan te passen

Dit voorkomt over- of onderdosering, optimaliseert het chemicaliënverbruik en handhaaft tegelijkertijd een constant hoog niveau van afzettingsbescherming.